Margaretha Kleine

Het was het o zo beroemde popmagazine fret, die onze bracht bij onze nieuwste Pinkstar artieste Margaretha Kleine. Afkomstig uit Drenthe. Fret, het bekende popmagazine, schreef over deze jonge vrouw een lovende recensie die onze nieuwschierigheid na wie Margaretha nu precies is behoorlijk opwekte.Want waarom wordt Margaretha angstig dicht vergeleken met Janis Joplin? Geland is onze Pinkwoman reporter dan ook in Schoonebeek, waar wij haar mochten interviewen. Enjoy, want jullie gaan nog veel over haar horen. Tip van de redactie, haar 1e cd is uit, een aanrader!

1. Waar woon je.
Schoonebeek (Drenthe)

2. Wat is je geboorte datum aangezien je de leeftijd niet aan een vrouw mag vragen.
27 augustus 1972

3. Je artiestennaam.
Margaretha Kleine

4. Je beroep.
Onderwijsassistent

5. Wanneer is die passie voor muziek maken ontstaan?
Mijn eigen muziek maken en de passie daarvoor is wat laat op gang gekomen. Dat was rond mijn 20e. Voor die tijd was ik er simpelweg niet mee bezig. Wel met gitaar spelen. Zingen durfde ik toen absoluut nog niet. Dat ben ik pas echt voor publiek gaan doen toen ik de 20 alreeds gepasseerd was.

6. Heb je een muzikale opleiding gevolgd? Ik speel gitaar vanaf mijn 8e. Ik heb de 1e 2 jaar les gehad van een oom. Daarna ben ik naar de muziekschool in Coevorden gegaan, ongeveer 4 a 5 jaar gok ik. Daarna ging ik naar Hoogeveen naar de muziekschool en daar kreeg ik les van een hele goeie, enthousiaste leraar. Ik was toen een jaar of 16 en mijn gitaarspel ging met sprongen vooruit. Ook mijn enthousiasme voor het spelen. Al met al heb ik een jaar of 10 les gehad. 7. Jou 1e cd is uit, Pinkwoman had de eer hem te ontvangen en te beluisteren, is dit nu een verzamel album van al jouw muziek, of heb je deze cd gemaakt tijdens een bepaalde periode in je leven? Dit debuutalbum staat vol met nummers die de afgelopen 4 a 5 jr van mijn leven “omschrijven”. De 1e singel “Der is niks”werd heel goed ontvangen en werd veel gedraaid door regionale omroepen in Drenthe, Friesland en Groningen. Dat was toch wel een klein succesje te noemen voor een 1e singel. Vanaf toen (jaar of vijf geleden) ben ik me gaan beseffen hoe bijzonder het eigenlijk is om je eigen muziek te kunnen maken en dat er ook mensen zijn die het mooi vinden. Alle nummers op dit album hebben te maken met mij en mensen om me heen. Niet elk nummer gaat perse over mij. 8. Je zingt in het dialect, maar ook in het Nederlands, zing je tijdens je optredens ook nummers in het Engels? Dat ligt eraan. Als ik geboekt word omdat men mijn liedjes van de cd wil horen dan speel ik uiteraard mijn eigen nummers. Als ik gevraagd word om in een kroeg op te treden dan speel ik met veel plezier en overgave ook covers. Dan speel ik meer Engelstalige nummers dan Drentstalig.

9. Wie is jouw idool, jouw voorbeeld?
Ik heb met heel veel plezier meegewerkt aan een programma van TV-Drenthe. Zij hadden Daniël Lohues gevraagd om muzikanten op te trommelen voor een kerstuitzending. Hij belde o.a. mij op en vroeg of ik met hem 2 nummers wilde spelen. We hebben samen een middag bij elkaar gezeten en een nummer geschreven. Dat was erg gezellig en bovenal een genot om hem bezig te zien met muziek. Voor hem heb ik heel veel bewondering. Hij vaart zijn eigen koers en is niet alleen aangenaam gezelschap maar ook met recht een veelzijdige muzikant. Zijn liedjes van zijn theatertoer “Allenig” zijn stuk voor stuk geweldig.
Verder vind ik Sarah Bettens heel erg goed. Trijntje Oosterhuis…fenomenaal!

10. Waar treed je zoal op?
Overal in den lande. Over het algemeen wel in de regio maar zeker ook wel daarbuiten.
Qua gelegenheid wisselt het wel eens. Dit jaar heb ik samen met mijn percussionist (Peter Deiman) een aantal keren opgetreden in de gevangenis in Veenhuizen. Dat is een hele andere beleving van een optreden dan wanneer ik in een kroeg speel. Dan krijgt “Folsom Prison” van Johnny Cash opeens een hele ander lading.

11. Hoe is het om op tv live je nummer te zingen?
Een stuk leuker dan live op tv geïnterviewd worden!

12. Pinkwoman vind de teksten uit het leven gegrepen, de teksten die je schrijft hebben die betrekking op jouw eigen leven?
Zeker.

13. In recensies van de muziekbladen, zeggen ze dat je met je cover van Piece of my Hearth angstig dicht Janis Joplin nadert, wat vind je van deze bevinding?
Ik voelde me gevleid natuurlijk. Ik vind zelf niet dat ik een rauwe stem heb zoals Janis Joplin dat had. Maar misschien dat sommige mensen dat wel horen in mijn stem. Ik vond het een heel groot compliment.

14. Hoe vaak repeteer je per week?
Repeteren wil ik het niet noemen. Het komt wel eens voor dat ik 3 uur op een dag met de gitaar opschoot zit en liedjes bedenk of wat nummers aan het uitzoeken ben. Soms komt het ook wel eens voor dat ik dagen geen gitaar aanraak. Als ik met andere muzikanten moet spelen repeteren we wel. Dat is meestal 1 of 2 keer en dan gewoon gaan!

15. Wat zijn jou toekomst plannen in de muziek?
Ik zou best wel een soort van country-plaat willen maken. A la Dixie Chicks bijvoorbeeld met een vleugje Hank Williams. Of die plaat dan Engels- of Drentstalig word blijft een verrassing.
Ik zou ook wel heel graag een theatertour willen doen. Wie weet zit dat nog wel in de pen.
16. In de maand Augustus ga je het druk krijgen wat betreft optredens, hoe bereid jij je hierop voor?
Ik probeer op de dag van het optreden niks te plannen, overdag dan. Dan rommel ik thuis wat rond, zet nieuwe snaren op mijn gitaar, probeer of mijn stem een beetje fatsoenlijk mijn strot uitkomt. Gewoon rustig aan dus.

17. Hoe was het om in het voorprogramma van De Kast te spelen?
Ja leuk! Ik deed dat samen met Jeff Zwart (gitarist). Geweldig gelachen met de jongens van De Kast. Heel gezellig.

18. Zijn er al plannen voor een 2e cd?
Nog niet concreet.

19. Zou je willen optreden voor een Pinkwoman event?
Zeker.

20. Wat is jouw boodschap naar de wereld toe?
Houdt negatief gedrag en gevoel niet vast, het vreet je op.

Discografie Margaretha Kleine




margaretha kleine