SARAH
BETTENS spotlight made by Pinkwoman Grote
muziektijdschriften als Rolling Stone vergeleken haar unieke stem ooit
met het geluid van een zilveren klok: een samenspel van glasheldere tonen,
gesluierd met die karakteristieke heesheid. Sinds de grote doorbraak in
1995 met de hit ‘Not an Addict’ is haar bijzondere stem niet
meer weg te denken van menig iPod en top 100. Maar wie is de vrouw achter
de muziek?
Een portret van Sarah Bettens.
Someone
to say hi to
Op 23 september 1972 werd Sarah Bettens geboren in Kapellen (België).
Haar broer Gert speelde in de jaren ’80 gitaar in een lokale
band en Sarah zong mee. Naast het studeren waren broer en zus druk
bezig met de ‘Basement Plugs’, zoals ze de band noemden.
Na een aantal jaren werd Sarah’s stem ontdekt, in 1992 werd
haar eerste single uitgebracht onder de naam Sara Beth; ‘I’m
so lonesome I could cry’ (origineel van Hank Williams). De
single werd de soundtrack van de Belgische film “Vrouwen willen
trouwen”.
Why don’t you
try me
Omdat de single het zo goed deed in de Belgische hitlijsten bood
Double T Music een contract aan voor een heel album. Sarah informeerde
de platenmaatschappij dat ze ook een broer had die erg geïnteresseerd
was in muziek, en hoewel de platenmaatschappij sceptisch was over
het voorstel mochten ze toch samen de studio in voor een proefopname.
Het management werd omver geblazen, en The Choice was geboren. In
oktober 1993 kwam de eerste cd “The great Subconscious Club”
uit.
Toen
The Choice op tour ging in Amerika hadden ze bijna een rechtzaak aan
hun gitaren hangen. De Amerikaanse The Choice claimden recht te hebben
op de naam, en wilden dat de Belgische songwriters die van hun veranderden.
Om verwarring en rechtzaken te voorkomen besloten Sarah en Gert hun
naam te veranderen in K’s Choice. De ‘K’ komt van
Jozef K., de hoofdpersoon in Kafka’s boek.
‘The Trial’. Deze nieuwe naam was het idee van de toenmalige
echtgenoot van Sarah.
In het najaar van 1995 werd ‘Paradise in me’ losgelaten
op Europa. Het tweede album van de ban was zwaarder en meer gitaargericht
dan de debuut cd. Het openingsnummer, Not an addict, kwam hoog in
de hitlijsten terecht. Alanis Morisette was onder de indruk van K’s
Choice, en nodigde de band uit met haar mee te touren door Amerika.
Het
derde album, ‘Cocoon Crash’ werd in april 1998 uitgebracht.
Op dit album werden popmelodieën gemixt met rock en fantasierijke
teksten. Tijdens de live-optredens gingen de tienduizenden fans uit hun
dak. In augustus 1999 tourde de band met de Lilith Caravan door Amerika,
samen met o.a. Sarah McLachlan en Sheryl Crow.
‘Almost Happy’, het vierde album werd in september 2000 uitgebracht.
De nummers op dit album waren duidelijk meer volwassen dan de vorige album,
en de volumeknop van de gitaarversterkers was een stuk lager gezet. K’s
Choice wist op Almost Happy een warme en zachte sfeer te creëren
met een snufje rock.
Here I go
In 2003 besloot K’s Choice dat het wel even genoeg was, en een jaar
rust te houden. Sarah ging aan de slag om een solo-album te maken. Haar
mini-album ‘Go’ weerspiegeld deze nieuwe periode. In het titelnummer
van de cd zingt Sarah over de stap die ze heeft gezet: “I have to
do this my own way, so here, here I go”.
In
maart 2005 komt haar eerste volledige solo-album: Scream. Onder
andere de singles ‘Not Insane’ en ‘Stay’
staan hierop. Het album gaat over de gevolgen van een belangrijke
beslissing, het vinden van zekerheid en de tevredenheid en rust
die de nieuwe situatie met zich meebrengt.
In 2006 heeft Sarah een duet gezongen met Stash, genaamd ‘I
need a woman’. Haar eerste en voorlopig enige Nederlandse
nummer heet Leef, en is de titelsong van de gelijknamige film. Almost Happy
In mei 2002 haalt Sarah Bettens het roddelnieuws. Na 9 jaar huwelijk
verlaat de artieste haar man voor haar vriendin. Op de officiële
site van K’s Choice schrijft ze het volgende: “Ik hoop
dat jullie begrijpen dat ik geen zin heb deze zeer persoonlijke
dingen te bespreken, noch in een tijdschrift noch op dit forum.
Maar ik wil iedereen bedanken voor hun bezorgdheid en hun steun.
Jullie zijn fijne mensen.”
Vlak
na de coming out reageerde de media heftig, Sarah wilde zo min mogelijk
contact met de pers, omdat ze het gevoel had er nog niet klaar voor
te zijn of iets goeds of nuttig erover te zeggen had. Voor haar
was het ook nieuw, dus het koste haar tijd om eraan te wennen en
erachter te komen wat haar verliefdheid voor haarzelf betekende.
Inmiddels praat ze er graag over, en ze wil andere meiden laten
zien dat ze out kunnen zijn en blij, gelukkig en succesvol; tegelijkertijd.
Na de release van haar album ‘Scream’ wilde de pers
het vooral hebben over Sarah Bettens als lesbienne. Sarah ergerde
zich hieraan, ze is niet alleen maar lesbisch: ze is een artieste
die toevallig op vrouwen valt. So what? In het begin moest ze er
erg aan wennen dat de media niet hetzelfde dacht.
In
2005 speelde Sarah op het Power Up Event (L.A.), een organisatie
die het verschijnen van lesbiennes in film en op televisie steunt.
Haar nummers zijn meer politiek betrokken dan voorheen, en Sarah
denkt dat dit voorlopig ook zo zal blijven.
Ze zal ook blijven kijken naar soortgelijke projecten en manieren
om zo gezien te worden.
Pave
the way
‘Shine’, Sarah’s tweede solo-album werd uitgebracht
in 2005. Het album is mogelijk nog persoonlijker dan ‘Scream’.
Sarah zegt niet te kunnen schrijven over dingen die haar niet persoonlijk
raken.
Omdat ze wat rust heeft gevonden was ze in staat een beetje verder
te kijken dan haar eigen wereldje en over meer politieke zaken te
schrijven. Hieruit zijn bijvoorbeeld de nummers ‘Daddy’s
Gun’ en ‘the Soldier Song’ voortgekomen.
You always know your home
Sarah is altijd erg benaderbaar geweest voor fans. Ze is gek op
de feedback die ze geven en hoort graag waarom haar muziek speciaal
is voor hen. De songs die ze schrijft zijn speciaal voor haar, en
om te horen dat ze voor iemand anders ook speciaal zijn vind ze
ontzettend leuk.
Inmiddels woont Sarah met haar partner en twee stiefkinderen in
Tennessee (U.S.A.).
Het
Portret over Sarah Bettens is gemaakt door Marleen Moll, één
van onze redactiemedewerksters. Laten we eens even kijken over wie wij
het nu hebben.
Hallo
allemaal, bij deze wil ik me graag aan jullie voorstellen:
Mijn
naam is Marleen, ik ben 19 lentes geleden geboren in april 1989.
Twee jaar geleden ben ik verhuisd naar Haarlem, waar ik met veel
plezier woon. Naast van Haarlem houd ik van het leven, muziek, theater,
schrijven, lezen, chocolade en dromen. Nu staat 'houden van' lijnrecht
tegenover 'niet houden van'. Zo houd ik bijvoorbeeld niet van broccoli,
egostische mensen, geweld en spinnen.
Met welk menselijk exemplaar ik mijn happily ever after wil doorbrengen
weet ik niet, ik schaar mezelf onder de 'openminded woman' en zie
wel wie er op mijn pad komt.?
Ik begin bij Pinkwoman met het portret van Sarah Bettens, en wat
er daarna zal volgen... ach, ik sta overal voor open.
Hopelijk
kunnen jullie mijn bijdrages waarderen!
Liefs,
Marleen